Vroeger waren mensen ook gek op felle kleuren. Dit blijkt bijvoorbeeld uit een fragment wol, dat in 1989 gevonden werd bij een opgraving in het Willemsspoortunnel-tracé ter hoogte van het voormalige Bolwerk en Boompjes. De grondstof voor de rode verfkleur kon verschillen. Zo werd het plantje meekrap (Rubia tinctorum) benut of de duurdere verfstof kermes. Dit is gemaakt van schildluizen van het Kermes geslacht, die helemaal uit het Nabij Oosten werden aangevoerd. Het is zeldzaam dat de kleurstof bewaard is gebleven, want meestal verdwijnt deze in de bodem.
Het fragment betreft een fijn wollen weefsel van 22 cm bij 12 cm met een 2-2 keperbinding. Dit betekent dat elke draad over twee draden en daarna onder twee draden gaat. Bij drie zijden is een gerolde zoom aanwezig. Het naaigaren is niet bewaard gebleven.