Plantaardig
In de bouwput van het metrostation Blijdorp is in 2005 een woonterp opgegraven. Op deze kunstmatige verhoging zijn door de tijd heen verschillende huizen gebouwd, afgebroken en herbouwd. Het oudste huis (de eerste bouwfase) was een boerderij die uit de periode 1170-1240 dateert. In de stalruimte van de boerderij is een stuk touw teruggevonden. Dit touw is gemaakt van in elkaar gedraaide strengen dierlijk haar, vermoedelijke staarthaar van een paard. Aan het uiteinde is een lus van runderleer bevestigd. De exacte functie van het touw is niet bekend, maar door de vondstlocatie kan worden gesuggereerd dat het gebruikt is om vee aan te lijnen. De touwfragmenten zijn 14 cm en 30 cm lang en het touw heeft een diameter van 0.8 cm.
Plantaardig
Touw, plantaardig. Totale lengte ca. 33 cm.
Plantaardig
Touw met fragment van ijzeren spijker.
Plantaardig
Touw van plantaardige vezel.
Plantaardig
Touw gemaakt van getwijnde boombast. Het touw met een lengte van ca. 2 meter ligt op de geconserveerde stalbodem van mest/veen.
Bijl
Ijzeren bijl.
Mes
Ijzeren lemmet van mes.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Spinsteen
Spinsteen van Andenne aardewerk.
.webp)
Kokosnoot
Een halve kokosnoot
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Kanonskogel
Kogel van onduidelijk materiaal dat niet magnetisch is. De kogel is overdekt met een glanzende goudkleurige laag. Het materiaal vertoont diverse kleine gaatjes, wellicht ontstaan door een bak- of giettechniek.
Beurs
Beursje van fijne stof met ingeweven motief. Aan de onderkant zijn twee, oorspronkelijk drie, kwastjes bevestigd. Aan de bovenkant is een gevlochten koordje van textiel aanwezig waarmee het beursje geloten kan worden.
Plantaardig
Touw, plantaardig. Totale lengte ca. 33 cm.
Plantaardig
Touw met fragment van ijzeren spijker.
Plantaardig
Touw van plantaardige vezel.
Ring
Ring van glas.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Spatel
Spatel gemaakt uit schouderblad van rund.
Strijkglas
Strijkglas. Het strijkglas is een ronde klomp van donkergroen /zwart glas met een diameter van 7 cm en een hoogte van 4 cm. De bovenkant is bol en de onderkant is enigszins ingedeukt. Strijkglazen werden door de glasblazer gemaakt door gesmolten glas in een houten vorm te persen of door een klont gesmolten glas op een ijzeren plaat rond te draaien Strijkglazen werden gebruikt om kleding te strijken. Het is eigenlijk een voorloper van het strijkijzer. In de hele middeleeuwse periode komen strijkglazen voor in Europa. Na het wassen van linnen kledij werd het strijkglas gebruikt om de plooien uit de stof te verwijderen. Het strijkglas werd niet opgewarmd, maar door de wrijving ontstond er voldoende warmte. Om het strijken efficiënt te laten verlopen was de stof nog klam. De oudste strijkglazen in Nederland zijn gevonden bij de opgravingen van de 8ste tot 12deeeuwse nederzettingen Dorestad (Wijk bij Duurstede) en Tiel. In vele Vikinggraven in Scandinavië en Engeland zijn strijkglazen gevonden. Het gaat dan voornamelijk om vrouwengraven. De Vikingen gebruikten de glazen om hun kleding met bijenwas in te wrijven en zodoende water- en winddicht te maken. De meeste in Nederland en Rotterdam gevonden strijkglazen dateren uit de 17/18de eeuw en werden dan vooral gebruikt voor het strijken van kragen en vilten hoedranden. Ook werd het strijkglas gebruikt als maasbal bij stop- of naaiwerk en werden er kruiden en grof zout mee fijn gewreven. Strijkglazen werden ook van hout, been of steen gemaakt. Wellicht is strijken met een gladde steen wel de oudste vorm van strijken. Een aanwijzing dat er veel stenen varianten voorkomen is te vinden in de vele andere namen voor strijkglas: pletsteen, strijksteen, grittelsteen, sliksteen, glanssteen en liksteen.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Spatel
Spatel gemaakt uit schouderblad van rund.
Strijkglas
Strijkglas. Het strijkglas is een ronde klomp van donkergroen /zwart glas met een diameter van 7 cm en een hoogte van 4 cm. De bovenkant is bol en de onderkant is enigszins ingedeukt. Strijkglazen werden door de glasblazer gemaakt door gesmolten glas in een houten vorm te persen of door een klont gesmolten glas op een ijzeren plaat rond te draaien Strijkglazen werden gebruikt om kleding te strijken. Het is eigenlijk een voorloper van het strijkijzer. In de hele middeleeuwse periode komen strijkglazen voor in Europa. Na het wassen van linnen kledij werd het strijkglas gebruikt om de plooien uit de stof te verwijderen. Het strijkglas werd niet opgewarmd, maar door de wrijving ontstond er voldoende warmte. Om het strijken efficiënt te laten verlopen was de stof nog klam. De oudste strijkglazen in Nederland zijn gevonden bij de opgravingen van de 8ste tot 12deeeuwse nederzettingen Dorestad (Wijk bij Duurstede) en Tiel. In vele Vikinggraven in Scandinavië en Engeland zijn strijkglazen gevonden. Het gaat dan voornamelijk om vrouwengraven. De Vikingen gebruikten de glazen om hun kleding met bijenwas in te wrijven en zodoende water- en winddicht te maken. De meeste in Nederland en Rotterdam gevonden strijkglazen dateren uit de 17/18de eeuw en werden dan vooral gebruikt voor het strijken van kragen en vilten hoedranden. Ook werd het strijkglas gebruikt als maasbal bij stop- of naaiwerk en werden er kruiden en grof zout mee fijn gewreven. Strijkglazen werden ook van hout, been of steen gemaakt. Wellicht is strijken met een gladde steen wel de oudste vorm van strijken. Een aanwijzing dat er veel stenen varianten voorkomen is te vinden in de vele andere namen voor strijkglas: pletsteen, strijksteen, grittelsteen, sliksteen, glanssteen en liksteen.
Plantaardig
Touw met leren lus. Gemaakt uit drie in elkaar gedraaide strengen dierlijk haar, vermoedelijk staarthaar van een paard. Ook tweede fragment een met lengte van ca. 30 cm.