Weefzwaard
In 2005 is bij het archeologisch onderzoek in de bouwput van station Blijdorp een, op een terp gelegen, boerderij opgegraven uit de periode 1170-1240. Bij de opgraving zijn bijzondere gebruiksvoorwerpen teruggevonden, zoals dit weefzwaard van beukenhout. Bij het maken van een lap stof op een weefgetouw werden verticale kettingdraden opgespannen, waarna horizontaal de inslagdraad tussen de kettingdraden doorgehaald werd. Om een mooi, effen en dicht weefsel te krijgen, werd elke inslagdraad na het doorhalen aangestampt met een weefzwaard zoals deze. De boeren uit Blijdorp hielden zich rond 1200 dus ook bezig met textielproductie. Het weefzwaard is 54.2cm lang en 8.2cm breed.
Weefzwaard
Weefzwaard van eikenhout.
Weefzwaard
Weefzwaard van beukenhout.
Bijl
Ijzeren bijl.
Mes
Ijzeren lemmet van mes.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Spinsteen
Spinsteen van Andenne aardewerk.
Pen
Houten pen
Fluit
Houten eenhandsfluit of zwegel. Losse tong uit mondstuk.
.webp)
Boot
Punter
Trip
Linker helft van een houten trip voor de linker voet van een kind. Tripleer versierd met stempel en bevestigd met drie ijzeren spijkers. Trip over de lengte in tweeën gespleten.
Ring
Ring van glas.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Strijkglas
Strijkglas. Het strijkglas is een ronde klomp van donkergroen /zwart glas met een diameter van 7 cm en een hoogte van 4 cm. De bovenkant is bol en de onderkant is enigszins ingedeukt. Strijkglazen werden door de glasblazer gemaakt door gesmolten glas in een houten vorm te persen of door een klont gesmolten glas op een ijzeren plaat rond te draaien Strijkglazen werden gebruikt om kleding te strijken. Het is eigenlijk een voorloper van het strijkijzer. In de hele middeleeuwse periode komen strijkglazen voor in Europa. Na het wassen van linnen kledij werd het strijkglas gebruikt om de plooien uit de stof te verwijderen. Het strijkglas werd niet opgewarmd, maar door de wrijving ontstond er voldoende warmte. Om het strijken efficiënt te laten verlopen was de stof nog klam. De oudste strijkglazen in Nederland zijn gevonden bij de opgravingen van de 8ste tot 12deeeuwse nederzettingen Dorestad (Wijk bij Duurstede) en Tiel. In vele Vikinggraven in Scandinavië en Engeland zijn strijkglazen gevonden. Het gaat dan voornamelijk om vrouwengraven. De Vikingen gebruikten de glazen om hun kleding met bijenwas in te wrijven en zodoende water- en winddicht te maken. De meeste in Nederland en Rotterdam gevonden strijkglazen dateren uit de 17/18de eeuw en werden dan vooral gebruikt voor het strijken van kragen en vilten hoedranden. Ook werd het strijkglas gebruikt als maasbal bij stop- of naaiwerk en werden er kruiden en grof zout mee fijn gewreven. Strijkglazen werden ook van hout, been of steen gemaakt. Wellicht is strijken met een gladde steen wel de oudste vorm van strijken. Een aanwijzing dat er veel stenen varianten voorkomen is te vinden in de vele andere namen voor strijkglas: pletsteen, strijksteen, grittelsteen, sliksteen, glanssteen en liksteen.
Plantaardig
Touw met leren lus. Gemaakt uit drie in elkaar gedraaide strengen dierlijk haar, vermoedelijk staarthaar van een paard. Ook tweede fragment een met lengte van ca. 30 cm.
Uitwerpsel
Uitwerpsel van menselijke of dierlijke aard.
Strijkglas
Strijkglas. Het strijkglas is een ronde klomp van donkergroen /zwart glas met een diameter van 7 cm en een hoogte van 4 cm. De bovenkant is bol en de onderkant is enigszins ingedeukt. Strijkglazen werden door de glasblazer gemaakt door gesmolten glas in een houten vorm te persen of door een klont gesmolten glas op een ijzeren plaat rond te draaien Strijkglazen werden gebruikt om kleding te strijken. Het is eigenlijk een voorloper van het strijkijzer. In de hele middeleeuwse periode komen strijkglazen voor in Europa. Na het wassen van linnen kledij werd het strijkglas gebruikt om de plooien uit de stof te verwijderen. Het strijkglas werd niet opgewarmd, maar door de wrijving ontstond er voldoende warmte. Om het strijken efficiënt te laten verlopen was de stof nog klam. De oudste strijkglazen in Nederland zijn gevonden bij de opgravingen van de 8ste tot 12deeeuwse nederzettingen Dorestad (Wijk bij Duurstede) en Tiel. In vele Vikinggraven in Scandinavië en Engeland zijn strijkglazen gevonden. Het gaat dan voornamelijk om vrouwengraven. De Vikingen gebruikten de glazen om hun kleding met bijenwas in te wrijven en zodoende water- en winddicht te maken. De meeste in Nederland en Rotterdam gevonden strijkglazen dateren uit de 17/18de eeuw en werden dan vooral gebruikt voor het strijken van kragen en vilten hoedranden. Ook werd het strijkglas gebruikt als maasbal bij stop- of naaiwerk en werden er kruiden en grof zout mee fijn gewreven. Strijkglazen werden ook van hout, been of steen gemaakt. Wellicht is strijken met een gladde steen wel de oudste vorm van strijken. Een aanwijzing dat er veel stenen varianten voorkomen is te vinden in de vele andere namen voor strijkglas: pletsteen, strijksteen, grittelsteen, sliksteen, glanssteen en liksteen.
Plantaardig
Touw met leren lus. Gemaakt uit drie in elkaar gedraaide strengen dierlijk haar, vermoedelijk staarthaar van een paard. Ook tweede fragment een met lengte van ca. 30 cm.
Plantaardig
Touw gemaakt van getwijnde boombast. Het touw met een lengte van ca. 2 meter ligt op de geconserveerde stalbodem van mest/veen.