Trip
In de bouwput van de Willemsspoortunnel heeft Archeologie Rotterdam (BOOR) ter hoogte van de Sint-Jacobsplaats deze trip gevonden. Het is een verhoogde zool waar de schoen op kon worden gezet om schone schoenen te kunnen houden. Aan de zijkant is nog te zien waar een leren riempje met een ijzeren spijker moet hebben gezeten om de trip goed onder de schoen te bevestigen. De trip dateert uit de periode 1350-1450 en is waarschijnlijk door een kind gedragen aangezien hij maar 17cm lang is.
Trip
Linker helft van een houten trip voor de linker voet van een kind. Tripleer versierd met stempel en bevestigd met drie ijzeren spijkers. Trip over de lengte in tweeën gespleten.
Trip
Onbekend voorwerp, mogelijk trip. Plankje met 10 gaten voor pen-gat verbinding. Onder het plankje zijn 2 klossen bevestigd.
Trip
Houten trip met los tripleer.
Tripleer
Tripleer met voorstelling van twee zwanen die uit een bron drinken. Deze afbeelding stelt de boomgaardscene voor uit de roman Tristan en Isolde; de zwanen zijn de personificaties van beide hoofdrolspelers. Ook lood-tinnen gesp. Bij de opgravingen in 2009 en 2010 gedaan werden op de locatie Markthal zijn in middeleeuwse afvalpakketten grote hoeveelheden leer aangetroffen. Het leer is diep in de natte bodem goed bewaard gebleven en kon na de opgraving geconserveerd worden. Het gaat om (resten van) schoeisel, mes- en zwaardschedes, beurzen en foedralen en afval van schoenmakers of leerbewerkers. Onder de vondsten bevindt zich een bijzonder stuk: een fragment van een ledertrip met daarop een gestempelde afbeelding. Een ledertrip is een soort pantoffel of slipper die binnenshuis gedragen werd. De trip bestond uit 2 aan elkaar genaaide leren zolen, met daartussen een vulling van zacht materiaal, bv. Kurk. Ter hoogte van de wreef zaten 2 driehoekige leren banden die met een metalen gesp bijeengehouden werden. De ledertrip werd door vrouwen gedragen.( portret echtpaar Arnolfini door Jan van Eijck 1434) De afbeelding op het tripblad toont de boomgaard- scene uit het middeleeuwse verhaal van Tristan en Isolde. In dit geval zijn Tristan en Isolde afgebeeld als 2 zwanen aan weerszijden van een bron/waterput met op de achtergrond een boom. Rond de afbeelding loopt een tekstband: (minne doet mi dolen / ) metten bliden foyt”. Dit laat zich vertalen als: de liefde doet mij dwalen, op een blije manier(met vreugde) Het is een bewust woordgrapje om dit woord op deze manier te gebruiken op schoeisel. De tekst is een variant van die op een ander paar muilen: “minne doet mi dolen/altoes blide, soe wat ic lide” De zwanen, symbool van eeuwige trouw, zijn de personificatie van Tristan en Isolde. De oudst bekende versie van het verhaal van Tristan en Isolde dateert uit de 12de eeuw(Thomas van Brittanie). In de 13deeeuwse versie van het verhaal van Godfried van Straatsburg komt de boomgaardscene voor: Koning Mark van Cornwall stuurt dienaar Tristan naar Ierland om prinses Isolde als bruid op te halen. Tijdens reis drinken Tristan en Isolde van een niet voor hen bestemde liefdesdrank zodat er een onverbrekelijke liefde ontstaat. Mark trouwt Isolde, maar de liefde tussen Tristan en Isolde blijft bestaan en ze blijven elkaar ontmoeten. Aan het hof is dit bekend en ’s konings dwerg raadt koning Mark aan om zich, samen met de dwerg te verstoppen in een boom bij de vaste ontmoetingsplaats van de gelieven in de boomgaard, nabij een bron. Tristan heeft dit door en maakt dit Isolde duidelijk door niet direct op haar af te lopen. Als Isolde met gebogen hoofd op hem afloopt ziet ze drie gezichten in het water, terwijl er maar een man voor haar staat. Wetend dat ze worden bespied, voeren ze een algemeen gesprek waarin ze hun trouw aan koning en echtgenoot benadrukken. Zo redden ze de situatie en kunnen ze hun liefdesrelatie in stand houden. Verderop in het verhaal vertrekt Tristan toch van het hof met achterlating van Isolde en het verhaal eindigt tragisch als beide gelieven herenigd worden en sterven. Het verhaal van Tristan en Isolde was in de late middeleeuwen in de Nederlanden ruim bekend. Vooral de boomgaardscene is veel afgebeeld, ze kreeg een eigen symbolische lading: de geheime ontmoeting roept gevaar op, maar de geliefden weten zich te redden, liefde overwint alles.
Bot van een lepelaar. Pelvis, bekken.
Bot van een lepelaar. Ulna, ellepijp, met trauma aan grotere uiteinde.
Bot van een lepelaar. Tarsometatarsus.
Bot van een lepelaar. Ulna, ellepijp.
Pen
Houten pen
Fluit
Houten eenhandsfluit of zwegel. Losse tong uit mondstuk.
Boot
Punter
Trip
Linker helft van een houten trip voor de linker voet van een kind. Tripleer versierd met stempel en bevestigd met drie ijzeren spijkers. Trip over de lengte in tweeën gespleten.
Koekenpan
Ijzeren koekenpan met merk: ‘E.W.T +’. Onderop zit middenin een koperen knoop met een spijker vast, mogelijk om een gat in de pan te dichten. Op de knoop staat: ‘NED MAATSCHy TOT ADGe DIENSTVg’.
Snuitschaar
Ijzeren snuitschaar met ijzeren nagel.
Dol
Ijzeren dol voor het gebruiken van roeispanen/riemen.
Haak
Ijzeren haak met ketting en losse schakels. Deze ketting werd gebruikt om pannen bodem het vuur te hangen en deze in hoogte te kunnen stellen.
Giettang
Ijzeren giettang voor kogels. In de platte bek kunnen twee maal 11 kogeltjes gegoten worden. In het ontwerp van het handvat is ook een schaar verwerkt voor het afwerken van de kogeljes. De kogeltjes hebben een diameter van ca. 0.6cm en hebben een pitvorm i.p.v. rond.
Slotbeslag
Messing slotplaat met gestanst krans en bloemmotief.
Insigne
Insigne met tekst: .A.M.N. (3x).
Insigne
Bustespeld met tekst: VEMARDNVO.